Gdy trwały jeszcze prace nad pershingiem amerykańscy konstruktorzy uświadomili sobie że jego siła ognia i opancerzenie może być niewystarczające w konfrontacji z nowymi niemieckimi wozami. Zanim Amerykanie spotkali się z potężnymi tygrysami królewskimi w 1944 zdecydowano o budowie 2 prototypów czołgów ciężkich oznaczonych jako T29 i T30. Uzbrojeniem T29 miała być 105mm armata T5E1 lub T5E2 (różniące się rozmieszczeniem oporopowrotników) z zapasem 63 naboi oddzielnego ładowania umieszczonym w kadłubie i obszernej niszy wieży. Czołg był zbudowany według klasycznej koncepcji (tj. z przodu był przedział kierowania po środku przedział bojowy nakryty wieżą a z tyłu występował przedział napędowy) Kadłub był spawany z elementów odlewanych i płyt walcowanych. Przednia płyta miała grubość 102mm i była odchylona od pionu o 54 stopnie. Nad kadłubem dominowała potężna wieża której opancerzenie dochodziło na masce działa do 279mm grubości. Przed anulowaniem programu zdołano wyprodukować 8 pojazdów testowych które wykorzystywano do testowania różnych podzespołów m in. Systemu kierowania ogniem, silnika, uzbrojenia

Źródło powyższego tekstu: Nowa technika wojskowa 11/2007 ISSN 1230-1655