Prototyp czołgu PzKpfw III został zbudowany w 1936 roku w zakładach Daimler-Benz. Prototyp został poddany wszechstronnym próbom poligonowym na poligonach w Kummersdorfie i Ulm. Próby i testy trwały od jesieni 1936 roku do końca 1937, ale już na początku roku 1937 Główny Urząd Uzbrojenia Armii (Herreswaffenamt) zlecił firmie Daimler-Benz AG wykonanie pierwszej serii produkcyjnej tzw. O-serie. Do maja 1937 roku wyprodukowano 5 czołgów PzKpfw III Ausf. A Sd Kfz 141, 1/ZW, a do końca 1937 roku wykonano dalszych 10 czołgów. Prawdopodobnie tylko osiem z nich zostało uzbrojonych. Pancerz wahał sie pomiędzy 5 a 14,5 mm. Opancerzenie chroniło tylko przed ogniem broni mało kalibrowej oraz przed odłamkami artyleryjskimi. Uzbrojenie stanowiła armata 3,7 cm Pak L/45 kalibru 3,7mm oraz trzy karabiny maszynowe, dwa po prawej stronie wieży i po prawej stronie kadłuba, czołg był wyposażony w radiostację FuG 5. Czołgi były używane głównie w 1,2 i 3 DPanc. Brały udział w 1938 roku w Anschlussie Austrii, w zajęciu Sudetów, a w następnym roku w inwazji na Polskę. W lutym 1940 roku czołgi w wersji A zostały wycofane z jednostek bojowych. Najistotniejszym powodem tej decyzji było zbyt słabe opancerzenie i defekty zawieszenia.

DANE TECHNICZNE:

Kraj pochodzenia: Niemcy
Załoga: 5
Masa: 15.4 t
Wymiary: długość - 5.7 m; szerokość - 2.8 m; wysokość - 2.33 m
Pancerz: 14.5 mm
Uzbrojenie: Armata 3,7 cm Pak L/45 kalibru 3,7mm oraz trzy karabiny maszynowe MG 34 Zapas Amunicji: 120 pocisków do działa i 4425 naboi do KM
Napęd: Silnik gaźnikowy Maybach HL 108 TR o mocy 250KM
Osiągi: 32 km/h

Bibliografia: Wydawnictwo miltaria Janusz Ledwoch " PzKpfw III "